استاد عبدالرحمن پژواک

ای خاک وطن

شعر از عبدالرحمن پژواک کتاب بانوی بلخ ای خاک وطن دی پیر مغان چون نظری جانب ما کرد هر درد که دل داشت به یک جرعه دوا کرد نازیم به خود حادثه گر نیک بسر شد گر نیک نشد، کار قدر بود و قضا کرد کردیم فراموش خدا را و ز غفلت بر خویش ستم کرده و گفتیم خدا کرد از جان نگذشتیم و گذشتیم ز میهن حرفیست که ما را ز وطن روس جلا کرد ای خاک وطن چشم مرا کرد زمان باز زان غفلت ننگین که مرا از تو جدا کرد جانی که به ما دادی اگر بهر تو ندهیم در زنده ادامه...

مردان پاروپامیزاد

شعر از: عبدالرحمن پژواک از کتاب “بانوی بلخ” مردان پاروپامیزاد شنیده ام که سکندر شهنشهء یونان چو بست بهر جهانگیری از غرور میان نبود به سر راهش کسی فزون از میغ* به چشم خلق نمودی خدای حربه و تیغ و زنک حربهء او می چکید خون جهان ز خاک پاش نمودار خاک پادشهان چو کرد زیر و زبر سرزمین دارا را بر آن بشد که بدست آرد آریانا را گشاید این در پولاد را به پنجهء زور نماید از رهء افغان ستان به هند عبور خبر نبود که این مملکت عدو* ادامه...

تحقیر

شعر از: عبدالرحمن پژواک کتاب “بانوی بلخ” تحقیر چندان که سال می رود و پیر می شویم منکر ز کارسازی به تدبیر می شویم در دست عقل نیست چو تعیین سرنوشت ناچار رفته بندهء تقدیر می شویم گاهی به جرم فلسفه تعزیر می کنند گاهی به حکم سفسطه تکفیر می شویم در خواب داد آیینه در دست ما کسی رویای حیرتیم چه تعبیر می شویم؟ ما آن عمارتیم که گر صد هزار سال ویران شود ز حادثه تعمیر می شویم زین پیشتر نوازش اگر دیدمی، ملول اکنون به رب ادامه...

یاد ایامی که ما هم آسمانی داشتیم

عبدالرحمن پژواک از مجموعه شعر “بانوی بلخ” یاد ایامی که ما هم آسمانی داشتیم یاد ایامی که ما هم آسمانی داشتیم مهر و ماهی داشتیم و اخترانی داشتیم خاطر از اندیشهء آوارگی آزاد بود شک مینو، میهن مینو نشانی داشتیم چون عقاب اندر ورای ابر می کردیم سیر بر ستیغ کوهساران آشیانی داشتیم چشم ما را از جهان دیگران چشمی نبود خودنگر بودیم و اندر خود جهانی داشتیم بود تحقیق و یقین سرچشمهء آمال ما ننگ در پندار خود از هر گمانی ادامه...

د حمام لُنګ

استاد عبدالرحمن پژواک د “بانوی بلخ” له مجموعه څخه  د حمام لُنګ په ظاهر کې ډیر خیالی دی دا وګړی په باطن کې زښت خالی دی دا وګری په عمل کې یې بری موندلی ندی په وینا کې بریالی دی دا وګړی نه یی نوم شته نه یی نښه خپل وطن کې امریکا کی نومیالی دی دا وګړی د پردی په غلامی کې رقابت کړی ټینګ ولاړ په خپل سیالی دی دا وګړی تبعه د امریک شول دا بی ننګه ګوره هسې ننګیالی دی دا وګړی په دنیا کې خو شتمن او مستان ګرځی خو محشر کې دیوالی ادامه...

پام کوه چه رقیبان دی ریبار نشی

عبدالرحمن پژواک د “بانوی بلخ” له کتاب څخه د پاکستان د اخراج په وقت د ضیاء الحق په دستور پام کوه چه رقیبان دی ریبار نشی په خندا ورته که خوله د پرهار نشی مضحکه به ښه د توری ګذار نشی چه خزان راشی چمن واړه مړاو شی څوک به نه وایی چه بیا به بهار نشی ډیری شپی دی په هرچا باندی راغلی چا ویلی دی چه بیا به سحار نشی چه له خپل وطن نه څوک ژوندی وتلی له پردی وطن نه تګ ورته عار نشی د جهان خواری که ټول ورباندی وشی د ایمان خاوند به ادامه...
1 2 3