دو مدیر مسوول

  • Flame
  • eye
  • Tahbeer
  • Pens
  • dagh
  • Baikhabari
  • Tree
  • Flight

سباوون

شماره چهارم، سال ۱۳۶۹، کابل، افغانستان

ظاهر ایوبی

 

نیلاب پژواک و نیلاب موج در مورد مجله شان صحبت می کنند

آنها را در دفتر مجله سباوون ملاقات کردم. دو نیلاب را، نیلاب پژواک و نیلاب موج را، جوانترین مدیران مسوول دو مجلهء بسیار زیبا، خواندنی و دلچسپ را.

تعجب نکنید، آنها دوازده سال داشتند که نخستین شماره های مجله های قلمی شان را تهیه و برای خوانندگان عرضه کردند و حالا چهار سال است که به طور منظم هر ماه مجله های شان را انتشار می دهند. این مجله ها چاپ نمی گردند، بلکه با دست نوشته می شوند.

طرف صحبت ما نیلاب پژواک متعلم صنف یازدهم لیسه ملالی مدیر مسوول مجله “گلستان هنر” و نیلاب موج متعلم صنف یازدهم لیسه مکروریان سوم مدیر مسوول مجله “بهاران” اند.

در نگاه نخستین آنها را نوجوانان شانزده ساله می یابی. شانزده ساله با همه ساده گی اش. اما وقتی به صحبت شان گوش می دهی و به سخنان آنها درنگ می نمایی، به زودی درمی یابی که استعداد، پنداشت و برداشتی بالاتر از سن خویش دارند.

از نیلاب پژواک می پرسم:

چه وقت، چطور و چرا علاقمند تهیهء چنین یک مجله شدی؟

نگاهی به دوستش نیلاب موج انداخته و می گوید: چهار سال قبل که در صنف ششم مکتب درس می خواندم، متوجه شدم در کشور ما مجله یی که بتواند برای اطفال و نوجوانان جالب و قابل استفاده باشد، وجود ندارد. مخصوصا که نشرات مجله محبوب د کمکیانو انیس هم قطع شده بود. با خواهر بزرگم پروین پژواک که مهربانی و محبتش را همیشه با خود دارم، مشوره کرده به کمک او در ماه جدی سال ۱۳۶۴ اولین مجله ام را به نام عمومی “گلستان هنر” تهیه و نشر کردم. البته هر شماره مجله من نظر به حال و هوای مطالب خود نام خصوصی جداگانه می یابد.

 در چند صحفه؟

بیش از هشتاد صحفه.

تشکر، و حال شما نیلاب جان موج لطفا عین سوال را جواب بدهید.

من که دوست صمیمی نیلاب جان پژواک می باشم و رفت و آمد فامیلی داریم، پس از نشر چند شماره مجلهء “گلستان هنر” علاقمند تهیه یک مجله دیگر شدم. همان بود که در ماه سنبله سال ۱۳۶۵ مجله ام را به نام “بهاران” نشر کردم که هر مجله من نیز نام های اختصاصی خود را دارد. تعداد صحفات مجله من از پنجاه تا صد صحفه در هر شماره فرق می کند.

 تیراژ مجله تان چند است؟

نسبت نبودن امکانات چاپ، در هر ماه یک شماره به صورت قلمی تهیه می دارم.

پس چطور آن را به خوانندگان می رسانید؟

نیلاب پژواک جواب می دهد: به اساس نوبت.

چطور؟

بعد از آنکه یک خواننده ما خوانش مجله را تمام کرد، آن را به خوانندهء دومی و سومی تسلیم می نماید و یا به ما. ما آن را به خواننده های بعدی می دهیم.

پس خواننده های تان مشخص است؟

آنقدر هم نی، زیرا دست به دست می گردد.

… و بالاخره؟

و بالاخره پس از ختم مطالعه مجله به ما مسترد و در کلکسیون حفظ گردیده و شماره تازه توزیع می شود. گاه می شود که یک مجله پس از یک ماه غیبت به دست ما می رسد. کمی کهنه تر اما غنی تر. زیبایی آن این است که خواننده ها در صحفات اختصاصی می توانند به خط خود نظریات، انتقادات و درددل خود را بنویسند.

از نیلاب موج می پرسم: چه کسانی در تهیه مجله با شما همکاری دارند؟

کارتونیست شناخته شده هژبر شینواری، نادر جان بیریا، نیلاب جان پژواک، پروین جان پژواک، فرزانه جان امید، مسعود جان امید، مریم جان احمدی و خواهرم لونا جان سلام.

… و از شما؟

همکاران ما تقریبا مشترک اند. با من علاوه بر دوستانی که نیلاب جان موج گفتند، ناجیه جان میرزاد، زرغونه جان عبیدی و فرهاد جان دریا همکاری دارند.

تا جایی که مجلات تان را مطالعه کردم تقریبا تمام مطالب آن افزون بر اینکه دارای محتوی دلچسپ اند، مطالب تازه اند. شما این مطالب را چگونه به دست می آورید؟

نیلاب موج: توسط خبرنگاران اختصاص مجله و همکاران خود که لسان های خارجی را بلد اند.

نیلاب پژواک: مطالب اساسی ما در زمینه های هنر، ادبیات و جامعه شناسی جالب است. برعلاوه مثلا در هر شماره ما مصاحبه با یک هنرمند داخلی (فرهاد دریا، هژبر شینواری، یوسف آصفی، قهار عاصی، زرغونه عبیدی و… ) داشته ایم. همچنان مصاحبه با هنرمند هندی و غربی را ترجمه کرده ایم. شعر معاصر جوانان، قصه های جنگ ده ساله، شعر بزرگان ادب جهان، اختراعات و

بقیه در صحفه ۹۳

متاسفانه صحفات بعدی این مصاحبه موجود نیست…

 

Leave a comment

Your email address will not be published.


*